Poëtisch geluid

Geluid raakt, het dringt zich op, het is irritant of het is prachtig. Ook stilte dringt zich op, is dat ook geluid? In muziek is het gebruik van pauze, stilte, belangrijk, dat maakt de muziek. Zonder stilte geen geluid.

Er is ook alledaags geluid dat  in een andere context prachtig wordt. Tonnus Oosterhoff maakt daarvan gebruik bij zijn poëzie. Hij maakt een gedicht zichtbaar en hoorbaar. Zichtbaar door de woorden te vormen terwijl je toekijkt en hoorbaar door  geluid toe te voegen.

Deze geluidstoevoeging geeft er een derde dimensie aan. Het is een “echt“ geluid. Muziekjes toegevoegd aan sites om een vrolijke uitstraling te geven, maken mij somber. Die wil ik meteen uitzetten, vind ik de uitzetknop niet meteen, dan blijft er maar één ding over: zo snel mogelijk weg. Maar een mooi gebruik van geluid is mooi. Ik hou erg van geluiden. En dan denk ik aan pratende mensen in de tram in Boedapest; ik begrijp niet waar ze het over hebben, maar het klinkt zo poëtisch. Het moet iets moois zijn waar ze het over hebben.

Een site waarop je de geluiden van veel steden kunt vinden is dit: Soundcities. Je kunt zelf geluid toevoegen en er is veel te horen, ben je in het buitenland en mis je Amsterdam, dan kun je even naar de tram luisteren.
Een site waar je heel veel “gewone” achtergrondgeluidjes kunt downloaden is deze: www.soundjay.com

Ik zou graag een goed, klein geluidsopnameapparaatje willen. Het geluid van de zee vind ik ook erg mooi, maar de opname van mijn fototoestel geeft de ruis er gratis bij. Hoor maar: De Zee